En uzakta körler vardır aşk olsun derim onlara
Tutarlar güneş ışığını maviye boyarlar yahut mora
Gönendiklerini mi söylesem mutsuzluklarını mı
Kalkalım Meymenet sokağına varalım vaktidir.
Kim uydurdu bu haziranı bu temmuzları bu yaşamaları gizli kapaklı.
Bu yulaflı oğlakları bardakları bu bütün puştlukları bu şarkıları.
Hiç umurumda değil yoksa yalnızlıklar, bozuk paralar, uzun boylu ay ışıkları, gelip gelip giden sarhoşluklar, sabahleyin yalnız yatakta az az üşümek, hani insanın kendi kendini bulamadığı, hatırlayamadığı saatler olur ya işte onlar...