Ravza
@_okuyanpuff
Kendimi bir Şükrü Erbaş şiirinde kaybolurken bulmuştum..
Reklam
Ne güzel lafmış meğer. “Geçinmeye, sevmeye gönlü varsa insanın, sivri yanlarını kendi törpüler zaten,” derdi annem.
Başka bir coğrafyaya ya da kendimizinkinden evla bulduğumuz başka bir acıya kaçarak kurtulabileceğimiz bir oyun değil hayat. Bence artık daha az yaralanmak için nerede olmak gerektiğini düşünmekten vazgeçip olmamız gereken yeri bulmanın zamanı…
Sayfa 394
Geçmişin yorgun gölgelerine, kalbini mengeneye alıp sıkan ne varsa hepsini, her şeyi yok saymak, unutmak istiyordu. Oysa yeterince cesur olanlar için, hatırlamak acıları mayalamaktan başka işleri de yarayabilirdi. Ne de olsa yalnızca bakmaktan korkmayanlar görebilirdi. 
Sayfa 379