Ravza
@_okuyanpuff
Kendimi bir Şükrü Erbaş şiirinde kaybolurken bulmuştum..
Bazen en çok başımızı soktuğumuz çatılar acı veriyor, çevremizdekiler yalnız bırakıyor. Çok şey kaybettiğini sanıp beyhude kederlenme. Bizim riyakâr kalabalığımızın sesi, ancak senin gibi uzaktakilere hoş geliyor.
Sayfa 305
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hani bazı insanlar ömür boyu tek bir andan ibaret kalır ya içimizde. O an hissedilen sevgi, şefkat, merhamet, korku, nefret, acıma ya da her neyse işte, hani o hâkim olur ya kurulacak münasebetin bütününe…
Hayatın hakikatinden sıkılmış, marazlarını bahane edip mesuliyetlerinden sıyrılmış bir meczup gibi, vaktimin çoğunu kitaplara ve hayal kurmaya ayırıyordum. Böylece sadece anlamak istediğim insanları anlıyordum. İstemediğim kimseye hak vermem gerekmiyordu.

Her sancının başka bir yarayı hatırlattığı bir dünyada insana ne filmler ne kitaplar ne de diğer insanlar iyi gelebilirdi.
Sayfa 204
Harp ne garip şey, değil mi? Bir bir değil, ağa takılmış balıklar gibi toplu halde… Şairleri bile öldürüyorlar. Ve hatta çocukları bile. İncecik ayak bilekleriyle… Ve biz ölümlerden ölüm beğenir gibi saf tutabiliyoruz yine de. İnsan dediğin çöplük, bütün kuyulardan daha karanlık değil değilse ne?
Sayfa 140