Aslında hayattan çok az şey istedim. Ama o, o kadarını bile esirgedi benden.
Azıcık güneş, kırlar, bir lokma ekmek, bir lokma huzur, canımı yakmayacak bir yaşama bilincim olsun ve bir de ne kimseye muhtaç olayım ne el âlem bana muhtaç olsun.
Gün gelir değişir iklim, kuru insanın içindeki bataklık
Belki bir çiçek açar, gül olmaz da, ne bileyim,
papatya olur belki. Hem papatyaları seversin sen.