Özlem
@_ozlemm
Laborant
KOÜ
29 kütüphaneci puanı
362 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
"Altıncı Koğuş", ünlü Rus yazar Anton Çehov'un kısa hikayelerinden biridir. Bu eser, insan psikolojisinin derinliklerine inen, toplumsal eleştirilerle örülü bir yapıya sahiptir.
Hikaye, bir akıl hastanesinde geçer ve hastaların iç dünyalarını, toplumun onlara bakışını inceler. Çehov, insan zihninin karmaşıklığını ve toplumun bu karmaşıklığı anlamakta yaşadığı zorlukları detaylı bir şekilde işler. Altıncı Koğuş, sadece hastaların değil, sağlıklı bireylerin de içsel çatışmalarını ve yalnızlıklarını yansıtarak evrensel bir temaya dokunur.
Yazar, hikayesinde hastaların zihnindeki gerçeklikle dış dünyadaki gerçeklik arasındaki çatışmalara vurgu yapar. Ayrıca, toplumun akıl hastalarına karşı önyargılı yaklaşımını ve onları dışlayarak nasıl izole ettiğini eleştirir.
Çehov'un dili, incelikle dokunmuş ve derinlikli bir anlam katmıştır. Altıncı Koğuş, okuyucuya insan doğasının karmaşıklığını düşündürtürken aynı zamanda toplumsal sorunlara da ayna tutar.
Bu kısa hikaye, Çehov'un edebi ustalığını sergileyen etkileyici bir eserdir ve insan psikolojisi ile toplumsal eleştiri arasındaki dengeyi başarıyla sağlar.
Reklam
İspanya'dan kalkıp Mısır piramitlerinin eteklerinde hazinesini aramaya giden Endülüslü çoban Santiago'nun masalsı yaşamının öyküsü anlatan Simyacı, aynı zamanda bir nasihatname, yaşam ve ahlak kılavuzu...
"Umutsuzluğa teslim olma. Yoksa, yüreğinle konuşmana engel olur."
"Kim ve ne olursa olsun yeryüzünde her insan, her zaman, dünya tarihinde başrolü oynar. Ve doğal olarak o bilmez bunu."
"Mane tekel fares!"
Puan vermedi
"Milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren, ahlaken çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor..."
"Efendiler! Ne zamana kadar bu saklambaç oyununa devam edeceksiniz? Sürekli vatanseverlikten, millet sevgisinden, uygarlığa hizmetten bahsediyorsunuz. Ancak millet için, vatan için, insanlık için ne yapıyorsunuz?"
Kutsal kitaplarda şöyle bir hikaye geçer: Bir zamanlar güçlü, zalim bir hükümdarın sarayının duvarlarında ateşle yazılmış kelimeler varmış: "Mane tekel fares!" Bu kelimeleri hiç kimse anlayamamış. Hakim Danyal, kelimeleri şöyle yorumlamış: "Bu ateşten yazılar, ilginç bir olayın geleceğini haber veriyor. Bunların anlamı şudur: Devlet, artık yaşama gücünü yitirmiştir. Kaçınılması imkansız bir sona, yani yıkılmaya mahkumdur.
Atatürk'ün okulların müfredatında okutulmasını istediği bu kitabı bence herkes mutlaka okumalı...
Küçük bir köyün on dört sakini, Amerika’da daha iyi bir hayat kurma umuduyla rüyalar gemisi Titanic ile denize açılır. Ancak bu yolculuk, on yedi yaşındaki Maggie Murphy için acıdan ibarettir. Maggie'nin aklı Irlanda'da ardında bıraktığı sevdiğindedir.
Batmaz denilen o muhteşem gemi daha ilk yolculuğunda, okyanusun derin sularına gömüldüğünde Maggie, az sayıda kurtulan yolculardan sadece biridir.
Amerika’da bir hastanede tek başına gözlerini açtığında hatırladığı şey, gemi batarken ortalığı kaplayan o korkunç gıcırtı sesi ve buz gibi suda donarak hayatını kaybeden masum insanların çığlıklarıdır… Hayatta artık tek başına yaşam mücadelesi verecek olan Maggie, bir daha o korkunç olaydan bahsetmemeye kararlıdır.
Ta ki o güne kadar...
Kitabın sonunda ters köşe olsam da, bu ters köşe beni hem hüzünlendirdi hem de çok mutlu etti.
