Öncelikle son zamanlarda okuduğum en güzel kitap. Dilinin sadeliği anlaşılabilirliği, akıcılığı, konusu her şeyiyle çok beğendim. Yağ ve mermer aslında iki büyük rönesans sanatçısını simgeliyor.
Yağ; Leonardo da Vinci'nin sabırlı, detaycı, her şeyi bilimle çözmeye çalışan, mükemmeliyetçi, yumuşak geçişleri olan yağlı tablolarını temsil ediyor.
Mermer; Michelangelo'nun fevri, öfkeli ve tavizsiz, taşın içindeki ruhu özgürleştirmeye çalışan ve adeta onunla savaşan heykel sanatını temsil ediyor.
Yazar bu iki sanatçının Davut Heykeli'ni yapmak için birbirleriyle muazzam bir ego ve varoluşsal savaş veren bir dünya tasarlamış. Bu dünyanın içine girildiğinde her şey gerçekmiş gibi geliyor. Leonardo'nun Mona Lisa'ya aşkı, Michalengelo'yu kıskanması ve kendine rakip olarak görmesi, yaşlanma korkusu diğer tarafta ise Michalengelo'nun sevgisiz geçen çocukluğu, hırçınlığı, hırsı, Leonardo'ya duyguğu öfkeli hayranlık...
Aslında iki dahinin nefretlerinin birbirini nasıl beslediğini ve geliştirdiğini görüyoruz.
Sanat ve tarih sevenlerin çook beğeneceğini düşünüyorum. Keyifli okumalar.