Gül Boyraz
@_persona_
Şu anda okuduğu kitaplar
Sanatçı eserini mi yaratır yoksa eseri tarafından mı yaratılır?Edebiyat & Roman
Öncelikle son zamanlarda okuduğum en güzel kitap. Dilinin sadeliği anlaşılabilirliği, akıcılığı, konusu her şeyiyle çok beğendim. Yağ ve mermer aslında iki büyük rönesans sanatçısını simgeliyor.
Yağ; Leonardo da Vinci'nin sabırlı, detaycı, her şeyi bilimle çözmeye çalışan, mükemmeliyetçi, yumuşak geçişleri olan yağlı tablolarını temsil ediyor.
Mermer; Michelangelo'nun fevri, öfkeli ve tavizsiz, taşın içindeki ruhu özgürleştirmeye çalışan ve adeta onunla savaşan heykel sanatını temsil ediyor.
Yazar bu iki sanatçının Davut Heykeli'ni yapmak için birbirleriyle muazzam bir ego ve varoluşsal savaş veren bir dünya tasarlamış. Bu dünyanın içine girildiğinde her şey gerçekmiş gibi geliyor. Leonardo'nun Mona Lisa'ya aşkı, Michalengelo'yu kıskanması ve kendine rakip olarak görmesi, yaşlanma korkusu diğer tarafta ise Michalengelo'nun sevgisiz geçen çocukluğu, hırçınlığı, hırsı, Leonardo'ya duyguğu öfkeli hayranlık...
Aslında iki dahinin nefretlerinin birbirini nasıl beslediğini ve geliştirdiğini görüyoruz.
Sanat ve tarih sevenlerin çook beğeneceğini düşünüyorum. Keyifli okumalar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bizi mutlu eden bir yanılsama, bizi mutsuz eden bir gerçekten daha mı az değerlidir?
Kitap Avrupalı bir iş insanının otel lavabosunda Bayan Ming ile karşılaşmasıyla başlıyor. Tek çocuk yapma politikasının insanlar ve özellikle kadınlar üzerindeki psikolojik etkilerini Konfücyüs öğretilerini bol bol kullanarak anlatıyor. Çin edebiyatından birkaç kitap okudum kitapların ana temasını genelde Mao döneminde yaşanan sıkıntılar oluşturuyor bu kitapta da aynı şekilde bir kurgu var. Bayan Ming on tane çocuğunun olduğunu düşünüyor ve hepsinin özelliklerini biliyor anlatıyor fakat onları hiç görmemiş kitabın sonunda gerçek anlaşılıyor fakat beni çok tatmin etmedi olasılık dışıymış gibi geldi. Genel olarak kitap hayatın acı gerçeklerine karşı kurgunun iyileştirici gücünden bahsediyor fakat gerçekleri göz ardı ettiğimiz bir dünyada sadece bazı şeyler varmış gibi davranmak bizi ne kadar mutlu eder. Kısa vadede iyi görünsek de uzun vadede sürdürülebilirliği yok diye düşünüyorum. Yine de kısa ve sürükleyici ve bol altını çizmeli cümlelerin bulunduğu bir kitaptı, Konfücyüs öğretileri en sevdiğim kısımlardı. Çerezlik olarak okunabilir.
Anıların yok olursa gerçekte kim olursun?Edebiyat
70 yaşında eskiden bir seri katil olan ve şu an Demans'ın kollarında çaresiz kalan bir adamın hikayesini anlatıyor. Kim byeong su'nun hafızası yavaş yavaş silinirken yaşadığı kasabada yeni cinayetler işlenmeye başlıyor. Aynı zamanda bir kızı var ve bir gün kızı eve evlenmek istediği erkek arkadaşını getiriyor. Yaşlı adam, kızının erkek arkadaşının da bir katil olduğunu daha ilk bakışta anlıyor. Ama hafızası silinirken anıları birbirine karışırken yaşadığı ve düşündüğü her şey acaba doğru mu?
Kitabı okurken sürekli hikaye ayaklarımın altından kayıyormuş gibi hissettim. Her şeyi unuturken hatta neyi unuttuğunu bile unuturken nasıl bir gerçekliğe tutunabiliriz belki de yaşamıyoruz ölüyüz ya da yaşıyoruz diriyiz bunun ayrımına varamazken, her gün sadece hayatta bugün varmış gibi dün hiç olmamış gibi hissetmek, adını bile unutmak.. Anılarımız yok olursa gerçekte biz kim oluruz?
Okurken sürekli düşündüğüm ve zihnimde yolculuğa çıktığım bir kitap oldu. Herkese tavsiyedir.