Gül Boyraz
@_persona_
Şu anda okuduğu kitaplar
İçim parçalandı..İnsan ve Duygular
Kitap, 2009 yılında Fransa'da yaşanan Marina Sebatier davasına dayanıyor yani gerçek bir hikaye. "Gerçek bir hikayeye dayanmaktadır." cümlesinin geçtiği kitaplar, diziler ya da filmlerin hepsi çok dramatik oluyor çünkü gerçek olmasını istemiyorsunuz. Bu kitapta anlatılan şeylerin de hiç gerçekleşmemiş olmasını dilerdim fakat bu ve daha fazlası ve daha da fazlası yaşanıyor maalesef.
Roman evlilik dış ilişki sonucu oluşan istenmeyen gebelikle dünyaya gelen bir kız çocuğuyla başlıyor. Doğumundan itibaren bu çocuğun yüzü gülmüyor zaten. Önce birine veriliyor sonra anne pişman oluyor yanına alıyor, baba da akabinde geliyor ve bir aile olmaya çalışıyorlar. Anneanne ve teyze bir gün misafirlikteyken anne ve babanın çocuğa kötü davrandıklarını görüyorlar ilk başta konduramıyorlar tabi ama sonra anneanne sosyal hizmetlere haber veriyor çocuğun şiddet gördüğüne dair. Aile bunun üzerine kızı kaçırıyor. Okula başladığı zaman öğretmenleri bir terslik olduğunun farkına varıyorlar, şiddet izleri görüyorlar gerekli yerlere bildiriyorlar fakat bunu ailenin yaptığına dair bir kanıt bulunamıyor. Sonra aile tekrar yer değiştiriyor bu sefer farklı bir okula başlıyor orada da yine öğretmenleri şiddet izlerini farkediyor ve gerekli yerlere bildiriyor sonra aile tekrar şehir değiştiriyor. Yani baktığımız zaman yapılması gereken her şey yapılıyor fakat hiçbir şekilde bir sonuca bağlanmıyor. Çocuğa morluklar ya da yaralar sorulduğunda çarpma, düşme sonucu olduğunu sakarlıktan kaynaklandığını söylüyor zeka geriliği ve bedensel sıkıntıları olduğu için de herkes böyle bir şeyin olabileceğine dair bir görüşü de göz ardı edemiyor.
Kitap boyunca ben de acaba gerçekten sakarlıktan mı yoksa ailesi mi yapıyor diye sorguladım. Çünkü bir insan olarak anne ve baba çocuğunun ölümüne neden olacak kadar
Reklam
Çok beğenilen bir kitap olması nedeniyle beklentim oldukça yüksekti. Neden beğenildiğini anlıyorum fazlaca dram var içeriğinde. Annesinin mahkum olması nedeniyle hayatı hapishanede geçen bir çocuğun mektuplarını konu alıyor. Konu itibariyle güzel olsa da kitap anlatım tarzıyla beni içine alamadı. Betimlemeler ve duyguyu veriş tarzı yoğun değildi. Belki filmi izlenirse görsellerle birlikte duygu yoğunluğu daha iyi anlaşılabilir. Keyifli okumalar.
