☆Pınar❀
@_pinarrr_
"Mutlu ol, çünkü kimse senin üzgün olmanı umursamıyor."
Türkiye
20 Eylül
205 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın ilk yazdığı kitap olduğunu öğrendiğimde çok şaşırdım, kesinlikle acemi işi diyebileceğiniz bir eser değil. Akıcı ve etkileyici bir dile sahip.
Sosyal eşitsizliğin, yoksulluğun, çaresizliğin, karşılıksız emeğin tasviri çok iyi yapılmış. Birçok noktada sanki bize sesleniyor gibi hissettiriyor. Çünkü etrafımızda bu duyguları yaşattıran durumlar muhakkak olmuştur. Bu yüzden duygularını anlamanız hiçte zor olmuyor...
"İnsana olan saygımı korumak için, insanlardan uzak duruyorum."
Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
Reklam
Çaresizlik öğrenilmiştir. Başarılı olmak da öğrenilebilir.
Sade ve yalın dille yazılmış bir kişisel gelişim kitabı, kendimize pay çıkarmamız gereken konular elbette var. Ama içinde aktarılan birçok hikayeyi daha önce bir yerlerde okuduğumdan/duyduğumdan ötürü biraz sıkıcı geldi.
Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
Hayatımızın bir yerinde hepimiz bir Martin Eden olmuşuzdur.
Kitap bitti ve bitişi içimde bir burukluk bıraktı.
Hikayeyi kendiniz yaşıyormuşçasına olanlara cevap veriyorsunuz. Bitmesini istemeyeceğim nadir kitaplardan biri oldu. Hayatımızın bir yerinde Martin Eden olmuşuzdur.
Aşk uğruna yaptığı fedakarlıklar, uğraşlar kısacası her şeyi göze alışı ve karşılığında olduğu durumdan dolayı yok sayılması, küçümsenmesi...
Ün kazandıktan sonra gelen ilginin yaşanan hiçbir şeyi geri getirmeyeceğini anlamış olması daha da etkiliyor. Para onu bozmadı sözünü doğruluyor lakin etrafındakiler için bunu söylemek mümkün değil. Uğruna her şeyi yaptığı sevdiği kızı affetmemesi kesinlikle verdiği en iyi kararlardan biriydi. İnsanların ikiyüzlülüğünü görmek onu boşluğa sürükledi maalesef. Ama sonunda yaptığına çok üzüldüm. Kitabın o son cümlelerine gelirken oluşan duyguya hayır yapmış olamaz, yapmamıştır gibi düşünceler eşlik ediyor. O son cümleyi okuyunca ("Karanlığın içindeydi artık. Bunu fark ettiği anda da farkındalığı sona erdi.") sizde o farkındalıkla içinizde bir boşlukla kitabı kapatıp kendinize gelmek üzere düşüncelere dalıyorsunuz.
Kitabı bir çırpıda değil de sindire sindire okumanızı tavsiye ederim. Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
Okumaya başladıktan sonra yarım bırakmayı düşündüğüm nadir kitaplardan biri oldu. Çünkü dili ve anlatımı çok rahatsız ediciydi. İlk bölümleri geçince kitap size kendisini okutuyor. Alex'in insanlık dışı davranışları karşısında yok artık dedim. Fakat kitap ilerledikçe onun başına gelenlere de çok şasırdım.
Kitabın sonu ise sizi Alex iyi biri olabilecek mi? Oldu mu? Nasıl oldu? gibi sorularla başbaşa bırakıyor.
"Yapacak yeni bir şey bu. Sanki bir kitabın yeni bir bölümüne başlıyorum.
Kardeşlerim, işte böylece bu masalın sonuna geldiğimde yapacağım şey de bu. Dostunuz Alex'le birlikte her yeri gördünüz, onunla birlikte çile çektiniz. Gençlikte oldu onlar. Şimdi kardeşlerim, bu öyküyü bitirirken artık genç değilim,
hem de hiç. Alex artık büyüdü. Kardeşlerim, bundan sonrasına ben tek başıma gideceğim, siz gelemezsiniz." diyor...
