Bir zamanlar coşkuyla hissedilen sevgiye ne olur? Bitince nereye gider sevgi? Duygularımız nereye gömülür? Düşüncelerimiz nerede saklanır? Nasıl yok olurlar? Yok olmalarını aklım almıyordu.
İnsanlardaki mutsuzluk eğilimine bir kez daha hayret etmiştin. Onca varlık içinde bile mutlu olamıyor, somurtuyor ve öfke kusuyorsa insan, niçin paraya bu kadar çok tapardı?
Sevgi, her biri ayrı büyüklüğe ve biçime sahip taşları bir arada tutan harçtır. Eğer harç yoksa, aynı ocaktan çıkmış olsa da taşlar, bir arada duramazlar. Üst üste, yan yana dizilip anlamlı bir duvar olamazlar; yıkılırlar. Sevginin olmadığı bir yerde toplumun en küçük birimi olan aileyi bir arada tutan nedir? Hep birlikte yaşanılan mutsuzluğa bağımlı olmak mı? Kolektif ızdıraptan keyif almak mı? Cinsel yolla bulaşmış en korkunç hastalık olan akrabalıktan iyileşmemek mi? Hangi aşılmaz çaresizlikti bizi aynı hücreye hapseden?