Giovanni, sabırla, o hiç gelmeyen anı beklemektedir, geleceğin feci derecede gündelikleştiğini, artık hiçbir şeyin eskisi, yani önündeki zamanın kendisine upuzun bir dönem, harcamakla tükenmeyecek bir servet gibi göründüğü zamanlardaki gibi olmadığını görmektedir.