eva
@_readingwitch
Reading but at what cost
bookstagram: _readingwitch
Yüksek lisans
105 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Neredeyse mükemmel.
Kuang .5 puanı yine her seferinde aynı şeyi yaptığı için kaybetti benden: "Biri benim yüzümden öldü ama ahlaki ve etik olarak benim suçum burada nedir?" sorusuyla
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatını günlük işlerle geçiren ve hayal dünyasında yaşayan Hirosuke Hitomi'nin eline geçen bir fırsatla insan olduğunu unutup Tanrılığa soyunması ve bu kibrinin getirdiği cennet görünümlü cehennem yaratısının Hirosuke Hitomi'yi dönüştürdüğü kişiyi adım adım okuyoruz. Bazı betimlemeler sıkıcı olsa da tarif edilen yapay dünyayı çok iyi anlıyorsunuz. Hirosuke'nin ütopyası tam bir üstüne parfüm sıkılmış plastik çiçek havası veriyor. Hikayenin sonunun rahatsız ediciliği de çok yerinde. Şiirsel diyebileceğim bir son yazmış Edogawa Rampo, ya da ben kitaplarımda "gore" denebilecek ögeler okumayı seviyorum. Sadece belki her şeyin ortaya çıkışı biraz daha tekinsiz ve ürpertici anlatılabilirdi gibi hissettim. Genel olarak beğendiğim, güzel bir kitaptı.
Kendince etik kuralları olan, insanların aklına gelmeyecek yollarla hırsızlık yapan ve aynı zamanda her ortama uygun farklı isimleriyle gizemleri çözerek zorda olanlara yardım eden, yakalanamaz Arsen Lupen. Kitabın ilk bölümünde birden fazla hikaye var, ikinci bölümünde ise tek bir hikaye derinlemesine anlatılıyor. Karakterlerin hepsini tanımak 20 sayfada okuyup geçmekten çok daha keyif vericiydi bence. Hikayenin sonu da beklemediğim bir şekilde romantik bitti, bir sonraki kitapta kaldığı yerden mi devam edecek merak ediyorum.
Yazım dili alengirli olmadığı için biraz tekdüze ve temposu hikayelerin hak ettiği kadar hızlı olmasa da okuması keyifliydi. Bazı yerlerde çok lafı dolandırıyormuş gibi hissettirdiği oldu ama Arsen Lupen'in adeta anti-hero Sherlock Holmes olarak yazılışı çok hoş. İngiltere'nin ünlü dedektifi Herlock Sholmes'u bile zekasıyla alt etti ve hırsızlığını dedektifin gözlerine bakarak yaptı. Akademik bir atışma okuyor gibiydim yalan yok.
Genel olarak güzeldi, gizem ve suç sevenler beğenecektir diye düşünüyorum. İyi okumalar
"21.yüzyılın en önemli kitaplarından biri." Bunu da The New York Times'a Juniper Song'un ajansından biri yazdırmış olacak herhalde.
İlgi çekici bir konuyla bu kadar vasat, bu
Yazarın okurken en sıkıldığım kitabı bu oldu sanırım. Tüberküloz sebebiyle tedavi olmak için bir sağlık dojo'suna yatan Tarlakuşu, arkadaşına yazdığı mektuplar üzerinden kaldığı dojo'daki oda arkadaşları ve sağlık çalışanları hakkında bilgiler vererek aralarındaki ilişkileri anlatıyor. Aktarılan diyaloglarda cümlelerin birbirlerinden çok bağımsız, kopuk ve anlaşılmak olduklarını düşünüyorum. Okurken bazen arada atladığım bir yer mi var acaba diye dönüp dönüp tekrar baktım. Karakterlerin davranışları ve cümleleri hiç birbirlerine uyumuyorlar gibi, kafa karıştırıcı bir düzenleri var ve asla aklımda canlandıramadım. Yazarda mı var sıkıntı yoksa aslında orijinal metinde anlamlı da çevirmen gazabına mı uğradı merak ettim. Okuma zevkini çok düşürdü. Normalde mektup tarzı yazılar okumayı sevmeme rağmen 130 sayfalık kitabı 1 haftada ancak bitirebildim. Ana karakterin telaşına düştüğü sorunlar da o kadar "şimdiye kadar hiçbir şey düşünmedim" temalı erkek sorunları ki arada gülesim geldi.
Osamu Dazai'nin kadın düşmanlığı da yine kendisini göstermiş. Zaten hiçbir şey yapmadan sadece varolan kadınların davranışlarını kendi kendisine yorumlayıp kah sinirlenip onlardan nefret edip kah çok sevgili arkadaşlarıymışlar gibi düşüncelere kapılıyor. Karşı cinsle iletişimde sıkıntı yaşayan ve bunu kendi beceriksizliğinden çok kadınların varlığıyla ilgili olduğunu düşünen biri olduğu her yazısında belli oluyor zaten. Normalde duygu aktarımı ve kalemi bir şekilde hikayeyi kotarırdı ama bu sefer o da olmamış. Başarısız buldum.
