İrem

İrem
@_rebeca_
Lisans
İstanbul
2000
50 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Dostoyevski'nin Kumarbaz romanını okuyanlara sorum; Polina, Aleksey İvanoviç'i gerçekten seviyor muydu? Ona duyduğu şey yalnızca acıma duygusu ve merhamet miydi?
Dostoyevski
Reklam
En sevdiğim Atilla İlhan şiiri
*Kimi Sevsem Sensin* kimi sevsem sensin / hayret sevgi hepsini nasıl değiştiriyor gözleri maviyken yaprak yeşili senin sesinle konuşuyor elbet yarım bakışları o kadar tehlikeli senin sigaranı senin gibi içiyor kimi sevsem sensin / hayret senden nedense vazgeçilemiyor her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet sarışın başladığım esmer bitiyor anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli dudakları keskin kırmızı jilet bir belaya çattık / nasıl bitirmeli gitar kımıldadı mı zaman deliniyor kimi sevsem sensin / hayret kapıların kapalı girilemiyor kimi sevsem sensin / senden ibaret hepsini senin adınla çağırıyorum arkamdan şımarık gülüşüyorlar getirdikleri yağmur / sende unuttuğum hani o sımsıcak iri çekirdekli senin gibi vahşi öpüşüyorlar kimi sevsem sensin / hayret in misin cin misin anlamıyorum
Şiir
Bazen bir insanın sadece varlığını seversin. Onun var olması sana mutluluk verir. Etrafa yaydığı enerji mi desem aura mı desem nasıl tarif edilir bilemedim.Dış görünüşü, kariyerindeki başarısı, saygınlığı, kültür seviyesi. Bunların hepsinin anlamını yitirdiği o nokta. Çok enteresan bir şey. Bir insanın var olması nasıl mutluluk verebilir ki birine? Bunun adı aşk mı saplantı mı?
1000k
Acının son evresinde
Ağırlaşmış ve bitkin kalbimi Sökebilir miyim yerinden Ama tutamıyorum ki onu ellerimle Mıh gibi saplanmış bedenime O kadar ağırlaşmış ki Yerinden kıpırdatamıyorum Cılız ve yorgun çığlıklarını İstesem de duyamıyorum Onu serbest bırakmak Çektiği acılara bir son vermek istiyorum Dağlara, denizlere bırakmak geliyor içimden Doğanın o büyülü kollarında Acı çekmeden, tüy gibi hafifçe Hayat bulur belki yeniden
Edebiyat
Kim kaldı eski sevenlerden Yarana merhem olup sarmalayan Gözlerinde can bulan Tek bir nefesiyle çiçek açtıran O sevenlerden Kimler kaldı İçine tek kuşku düşürmeyen Kaybetmenin o derin sızısını Kalbine salmaya içi el vermeyen Bir kere bile çehrene gözyaşı dökmeyen O eski sevenlerden Kimler kaldı ? Bu kadar mı çabuk tükettik biz İçimizdeki sevgiyi Hangi ara korkar olduk sevmekten sevilmekten Kimler kaldı korkmadan sevenlerden Biz ne zaman yaradılışımızın özüne yabancı olduk? . . . . . . . . İrem
Şiir
Reklam