Mehmet Sarı
@_reed
Antikapitalist antişovenis popüler kültürden uzak ..
kitapçı
Adana
adana
123 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Adınla Çağır Beni'yle tüm dünyada geniş bir okur kitlesine ulaşan André Aciman, devam niteliğindeki romanı Bul Beni ile aşkın ve bağlılığın doğasına dair eşsiz bir anlatı kuruyor; kederle, arzuyla, tesadüflerle, pişmanlıklarla ve mutluluklarla örülü insan hikâyelerini, birbiriyle bağıntılı hayatları ve deneyimleri keşfe çıkıyor.
Bul Beni, zamanın acımasızlığına, hem kaçırılmış hem de yakalanan fırsatlara, paralel hayatlara, aşkın dönüştürücü gücüne ve kusursuz esrikliğine, Elio'ya, Oliver'a, hepimize dair bir unutulmaz roman...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Kadınlar Ormanı, umutsuzluğun doğal bitki örtüsüne dönüştüğü bir ülkede, Meksika kırsalında yaşam mücadelesi veren kadınların sesine ses veriyor. Kadınlığın karanlık gölgeler arasında saklanmak zorunda kalan ama her şeye rağmen ışıldayan renklerini resmederken, anneler ile kızları arasındaki ilişkinin en mahrem köşelerini de ustalıkla yansıtıyor...Uyuşturucu kartellerinin, yılanların ve akreplerin sözünün geçtiği, annelerin kızlarını uyuşturucu baronlarından korumak için saçlarını kesip dişlerini boyayarak çirkinleştirmeye çalıştığı ve erkeklerin iş aramak için gidip bir daha asla dönmediği bir coğrafya... Kız çocuğu olmanın en tehlikeli şey olduğu bir ormanda, kız çocuğu olmak...
''Çorbacıdan çıktık. Geçtiğimiz her sokak tanıdıktı artık, insanlar akrabamızdı. Döngüyü tamamladık sanmıştım,oysa tahminimden de büyüktü döngü. İç içe geçmiş döngüler vardı içinde. Tamamladığımız bunlardan biriydi sadece. Başımız daha çok dönecek, en iyi bildiğimizi sandığımız sokaklardan geçerken. En yakınımızdakine dokunurken şaşırıvereceğiz. Acemi bulacaklar bizi, tedirgin, kafası karışık, huysuz, umutsuz''
Adanaya Kar Yağmış kitabından iptilası olduğum yazardır yazdığı çoğu kitap okumaya değer olarak görüyorum..
Düğün Birahanesi’nde arkadaş olmanın, ferah anların, durup sorguladığımız zamanların, ailenin, şehirlerin kuşatıcılığının ve aşkların; etrafımızda dönüp duran, sıra kendilerine geldiğinde az çok benzer biçimlerde hayatlarımızı yoklayan durumlar olduğunu hatırlatırken, bazen göstermekte zorlandığımız, bazen de istiyerek gizlediğimiz, fakat her zaman var olan farklı ve canlı renklerimize dikkat çekiyor.
Puan vermedi
Nobel ödüllü yazar Doris Lessing’in ilk kez 1971 yılında yayımlanan ve Booker Ödülü’nde finale kalan Cehenneme İniş Talimatnamesi adlı romanı akla Aldous Huxley’nin “Bu dünya belki de bir başka gezegenin cehennemidir” sözünü hatırlatıyor Romanın girişinde bir akıl hastanesi hasta kabul formuyla karşılaşıyoruz. Gece yarısı Waterloo Köprüsü yakınlarında elli yaşlarında, kimliksiz, hafızasını yitirmiş, iyi giyimli bir adam sayıklar hâlde bulunmuş ve polis tarafından hastaneye getirilmiştir. Geçmişine ve kimliğine dair hiçbir şey hatırlamayan adam, kaldığı akıl hastanesinde ilaçlarla düzeltilmeye çalışılır. Hastanın takip etmesi ve anlamlandırılması güç dili, kendisiyle kurulmaya çalışılan iletişimin sonuçsuz kalmasına yol açıyor...Lessing, Kozmik Ahenk’e kendi “küçük” ezgisiyle katkıda bulunduğu kitabını “iç-uzay kurgusu” kategorisinde değerlendiriyor ve ekliyor: “Çünkü içerisi dışında gidecek hiçbir yer yok.”
