Evvelce en dar gelirliler bile paralarını ölçülü harcadıkları için sadaka verebilirlerdi. Etrafındaki fakiri, garibi, yetimi gözetmeyi İslami ve insani bir vazife bilirlerdi. Muhtaçlara yaptıkları yardımların gölgesinde huzurlu bir hayat sürerlerdi.
İktisat eden fakirlik görmez. Aile yuvalarını yıkan, insanı perişan eden israftır. Her arzuladığımız şeyi almak, her istediğimizi elde etmek için gayret etmek, yersiz, lüzumsuz harcamalara sebep olur ve insanı sıkıntıya düşürür.