Bu kitap kalbimi çok kırdı.
Aynı zamanda ümitle doldurdu.
Kalbimi kırdı, çünkü kendimden çok fazla yaşantı ve duygu buldum.
Ümitle doldurdu, çünkü gelişimin nasıl bir şey olduğunu gösterdi.
"Burası dünya" diye fısıldadım. "Hem tatlı hem ekşi, kekre bir rüya. Burada herkes kâşif sayar kendini, birbirinin bahçesine girer, iz bırakayım derken talan eder. Onları seç ama tutunmaya çalışma. Yalnız kalmaktan korkup kendi bahçende kaybolma. Söz veriyorum, ben hep yanında olacağım. Sen bana kök vereceksin, ben sana dal vereceğim. Başına gelenlere rağmen ve hatta onlarla, hem de doya doya yaşamayı öğreteceğim sana. Seni bir daha hiç bırakmayacağım. Hiç bırakmayacağım."