Eksiklerim vardı tamamlamam gereken, masamın üstüne bir kaç parça eşya almalıydım.Geçenlerde de çok kızmıştım kendime, başarmak İstediğim birkaç işi başaramamış ve istediğim belgeleri alamamıştım.Hayran olduğum ve içinde bulunmayı arzu ettiğim birkaç hayat tarzı da vardı. Belki bir ev belki bir mevki. Birkaç senelik kitap listesi yapmıştım hepsini okuyacaktım. Görmeyi istediğim çok yerler, yazmayı istediğim çok konular vardı. Geleceğim için yatırım da yapmaya başlamıştım. Kariyer önemliydi. Güzel konuşmalı, güzel bilmeli, güzel bir kitleye sahip olmalıydım.
E evlatlarımı yetiştirecektim. Dedim ya; 'hayallerim vardı."
Verdiğim sözler vardı mesela "sana geleceğim, seninle buluşacağım" dediğim dostlarım.
Nasıl da emindim kendimden.
Nasıl da emindim yarına nefes alabileceğimden. Hiç farketmiyordum, halbuki ben sadece yok olacak olanlara çalışıyordum.
Nesin sen?
Eşya mı?
Nesin sen?
Para mi, makam mı, rütbe mi, güç mü?
Güç mü, güç sende mi?
Nesin sen ey insan? Ünvan mı?
Hani nerede o yere göğe sığdıramadığımız ünvanlar? Hani nerede bankada biriktirdiğimiz tomarlar?
Hani nerede evlatlar, yaslandığımız analar, dağ gibi babalar?
Nerede saatlerce yatırım yaptığımız güzel bedenler?
Nesin sen ey insan?
Beden sadece ruhunun binitiydi, dünya ise o binitin âlâya geçmesine vesile olacak bir köprü mesȧbesindeydi. Allah rızka kefildi.
Unuttun,
Unuttuk!
Aldandın,
aldandık!
Şimdi ise sarsıldık.
Ya uyanacaktık ya birkaç zaman sonra eski halimize dönüp unutacaktık.
Ya uyanacaktık ya birkaç zaman sonra eski halimize dönüp unutacaktık.
Ya farkedecektik hakikati,
Ya da dünyanın yalancı şaşâsında kaybolup gidecektik.
Tercih bizimdi. Zordu ama irâde bize bahsedilmiş bir nimetti...
Hayrı seçenlerden, hakikati farkedenlerden olmak temennisiyle...