rüvivento
@_ruveyda01
önce okuyacağız.
Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi.
Can yayınları
Reklam
Şeker portakalı kitabında geçen şu güzel cümle:Alıntı
"Bir kış sabretmişsin de tam çiçek açacakken dolu vurmuş gibi oluyor bazen hayat."
Can yayınları
Şeker Portakalıİnsan ve Duygular
Puan vermedi·184 syf.·
2022 18. kitabı
Şeker Portakalı
Küçük Prens'ten sonra baş ucuma koyabileceğim bir kitap daha oldu; Şeker Portakali. Nedense ikisi arasında benzerlikler yakaladım. Ve bu oldukça hoşuma gitti. Mesela, şöyle diyordu Zeze; "Çabalarım boşunaydı. Bazen büyük insanları anlamak ne güç oluyordu!" Size de tanıdık gelmedi mi bu? Gerçekten bazen büyükleri anlamak çok güçtü.
Zeze oldukça küçük bir çocuktu, her defasında neredeyse öldürülesi dövülüyordu ve günün birinde acıyı keşfeden bu çocuğun dediği şey; "Acıyan yerimi ovuşturarak dışarı çıktım, yüzükoyun yatağa uzandım. Son gözyaşı damlasını da içime akıtarak ve en iyi dayak ilacının yatak olduğunu düşünerek karanlıkta öylece yattım." Böylesine bir acıyı nasıl olur da bastırabilir. Bir insan bu yaşta nasıl bu kadar güçlü olabilirdi. Yaptığı yaramazlıklar çocukluğundandı sonuçta. Söylediği şarkıdan dayak yiyen çocuktu o, yapmadığı bir suçtan dolayı dayak yiyen çocuktu o. Bir çocuk nasıl bu kadar güzel yürekli olabilirdi?
Ve her şeyden öte ben nasıl oluyor da bu kadar etkileniyorum bunlardan. Hep bir umut alıyorum. Bir beklenti içinde oluyorum, bilmiyorum.
Zeze; "Gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum." demişti. Yıldızlardan sonra şimdi gün ışığını hissedeceğim ben de sanırım. Gökyüzü benim evim olmaya başlıyordu artık.