Avrupa cahiliyesine göre, isyan yani Allaha başkaldırmak varoluşun gerekliliği ve hayattaki etkinliğinin bir kanıtıydı.
Diğer cahili toplumlar da çok sayıda ilahın var olduğunu zannedip bu ilahlardan bazısının işinin yalnız kötülük üretmek olduğuna inanmaktaydı.
Duruma bakılırsa son derece bulaşıcı bir körlüktü bu. İltihaplanma, mikrop kapma ya da herhangi bir deformasyon gibi ön patolojik belirtiler göstermeden ortaya çıkıyordu.