Saudade
@_sau_dade_
**
Benim;
Destanım 18 Mart,
Egemenliğim 23 Nisan,
Bağımsızlığım 19 Mayıs,
Zaferim 30 Ağustos,
Demokrasim de 29 Ekim,
Saygım 10 Kasım,
Liderim ve önderim, Mustafa Kemal Atatürk'tür.
**
“No desperdicies tu vida en pena.”
Odi profanum volgus et arceo.
Ne Mutlu TÜRK'üm Diyene
68 okur puanıMayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hiçbir şey yoksulluk kadar ezici olamaz. Hiçbir şey de servet peşinde koşmak kadar aşağılanmamıştır.
Aptallarla dolu bir dünyada yaşarken sinirlenmemem olanaksız…
Çehov'u tanımlamak için iki kelime yeterli. Basit ve zarif...
Basit, çünkü gevezelik etmiyor, okuru yormuyor; bunun yerine oklarını kalplere ve zihinlere fırlatıyor ve bütün bunları yani her şeyi sadece yetmiş sayfada yapabiliyor.
Zarif, çünkü romanda yapmacık veya içinde hiçbir şey taşımayan, boş olan tek bir cümle bulamadım. Çünkü eseri büyük bir ayrıntıyla yazdığını gördüm... sanki bir roman yazmamış, bir nakış işlemiş gibi.
6. Koğuşun kapısını açalım...
Akıl hastalarının tedavi için tutulduğu yer. Soğuk, hapishane benzeri bir koku her yerde.
Çehov bize hayatını her zamanki gibi nazik ve pasif yaşayan doktor Andrei'nin hikâyesini anlatıyor.
Andrei'nin hikâyesi bir insanın olumsuz düşüncelerine ve umutsuzluğuna nasıl yenik düşebileceğini ve bunların hayatlarının gidişatı üzerindeki etkisini gösteriyor.
Bize, bir kelime bile anlamayan, çorak, cahil bir ülkede zeki veya düşünceli bir insanın çektiği acının boyutunu açıklıyor. Cahil, saf bir insan topluluğunun arasında düşünceli bir insan. Akıbeti ne olacak sizce?
Andrei'nin hikayesi, o koğuşta hapsedilen genç adam İvan'ın hikayesiyle kesişir. Çehov bize iki bakış açısından başka bir konu sunar: acıdan bahsetmek.
İnsanların acıdan korkunç bir kayıtsızlıkla bahsettiğini sık sık görürüz. Bir insan nasıl dayanabilir, sabırlı olabilir veya acıyı görmezden gelebilir? Belki biraz daha dengeli olanlar ve meydan okuyabilenler, acıdan kolayca kaçınabiliyorlar. Kaç kişi felsefe yapıyor ve gevezelik ediyor, ilk etapta o acıyı hiç yaşamamış olmalarına rağmen.
Acı, dış uyaranlara verilen bir tepkidir. İnsanların yaratıldığı organik doku, ne kadar küçük olursa olsun her uyarana tepki verir. Acıyı görmezden gelen herkes uyuşmuş, duyarsız bir kişidir.
Çığlık atmak ve gözyaşları, hepsi acıya verilen tepkilerdir. Tepki ne kadar
