Gece boyunca
orada
göğüs kafesimin üstünde
soluk soluğa kalmış
umutlarını tüketen biri
ayağa kalkıyordu
ve seni çağıran iki soğuk eli
durmadan itiyordu geri
Pişman değilim hiç
Biricik sevgilim benim
Konuş benimle
Soğuk caddelerinde gecenin
Yine bu aşk dolu gözlerinle bulduğun
Benle
Ve hatırla beni
Gözaltılarındaki çizgilere kondurduğum hüzünlü öpücüklerde.
Dinle beni
Dinle uzaklardan
Ve de sabah alacasının boğuk sesinde
Ve de aynaların başıboş bakışlarında
Ama yine de dokunabiliyorum
Bölük pörçük olmuş düşlerime çaresiz ellerimle
Ve kanımla dövmesini yapıyorum yüreğime
Yaşamın masum mutluluklarını