Yine araştırmalardan çıkan bir sonuca göre, fakirlerin çocuklarının gelir merdiveninde üstlere tırmanma şanslarının bir ölçütü olan "ekonomik mobilite", ABD'de Avrupa'nın neredeyse tüm ülkelerinden daha düşük. Bir başka deyişle, Amerikan idealinin temel düsturlarından olan herkesin çok çalışma ve sebatla yükselebileceği inancı, istatistiksel gerçeği yansıtmıyor.
İşinizi kötü bir dönemde kaybedip de altı ay eşiğinden uzun süre yeni bir iş bulamazsanız, artık o nokadan sonra iş bulma şansınız tepetaklak düşüyor -ne kadar vasıflı olduğunuza bakılmaksızın.
Bu sırada gelir eşitsizliği 1929'dan beri görülmemiş seviyelere çıktı. Üretkenlik artışı 1950'lerde işçinin cebine gidiyordu, ama artık neredeyse tamamen işyeri sahiplerinin ve yatırımcıların cebine gidiyor. Milli gelirin emeğe giden payı (sermayeye giden paya oranla) hızla düştü ve serbest düşüşüne devam ediyor. Elverişli dönem sona erdi ve ekonomi yeni bir çağa giriyor.
Hafıza, uzun zaman önce fark ettiğin üzere, sağlıklı bir beyni olan bir insanın her zaman oynayabileceği bir oyundur ve hafıza oyunu sadece bir kritere göre kazanılır veya kaybedilir: Anıların oluşumunu tesadüfe mi bırakırsın yoksa hatırlamaya mı karar verirsin?