İlk defa okuduğum bir kitap hakkında inceleme yazıyorum. Bu kitabın, hakkında bir şeyler yazmamı sağlamasının nedeni kendimi ana karaktere çok yakın görmem ;) Kitap, Nur adlı mimar bir kadının içinde olduğu sıkıntısına çare aradığını (bir mürşid-i kâmil aradığını) anlatır. Ben de bunu öğrendiğimde kitabı daha istekli daha merak ederek okudum çünkü Nur ile aynı amaçlara sahibiz. Nur arayışını tamamlıyor ama acaba ben ne zaman tamamlayacağım... Kitapla ilgili spoiler vermeyi sevmem ama kısaca karakterlerden bahsetmek gerekirse: Sinan (mimar) İskender (Nur'un babası) Sinan (mimar) Çiçek ve Çetin (Sinan'ın kardeşleri) Cemil (Sinan'ın cezaevinde olan abisi) Sinan ve Nur Şeyh Vefa Camii'sinde tanışırlar. Çiçek'in böbrek yetmezliği vardır ve kitabın sonunda Nur böbreğini ona verir. Atladığım karakterler için kusura bakmayın. ~~Sevdiğim birkaç alıntı~~ Sufiler Cenab-ı Hakk'a ancak kalp ile yakınlaşılacağını söylüyor. Dini hakikatler ve sırlar ancak kalp ile bilinir (Allah bildirir, ilham eder). Akıl bu alanda yetersizdir. Kalbi temizlemek lazım. Tasavvuf bunun eğitimini verir. Nefis terbiyesi ihlas, amel ibadet, ahlak ile gerçekleşir. Ancak kalp aklın karşıtı değildir. Bir yere kadar akılla iç içedir. Akletme kalbin bir işlevidir (Buralar muğlak işte. Bir kâmil kişi bulup sormak lazım). Gazali kal, ruh, akıl ve nefsin farklı anlamları olduğunu aynı zamanda bunların Rabbine latife denilen kavrama delalet ettiğini, insan hakikatının da bundan ibaret olduğunu söylüyor. (Sayfa 164) Vecd kasıt ve zorlama olmaksızın salikin kalbine gelen kendinden geçme hâlidir. Kul Cenab-ı Hakk'a yalvarırken kalbine doğan şeyi kalp kulağı ile dinlemeli. (Nur'un notu: Kalp gözünden sonra bir de kalp kulağı. Herhalde ben bu kalp kavramını okumakla anlayamayacağım. Meğer ki Cenab-ı Hak bu

NurMustafa Kutlu · Dergâh Yayınları · 20144,914 okunma