Bir aralık etrafına ve insanların yüzüne baktı.
Tramvayda hiç kimse gülümsemiyordu.
Hepsinde yük taşıyan insanların yorgunluğu ve bezginliği vardı.
Tramvay onları bir tarafa götürmese, hepsi oldukları yerde kalacakmış gibi..
Ah insanlar, niçin her şeyi anlayamıyorlar?
Beş dakika, on dakika, yarım saat kendilerini unutsalar, kendilerini karşılarındakinin yerine koysalar,tam onun gibi fakat hiç eksiksiz ve tam onun gibi duysalar, her şey ne kadar yerli yerinde olacak.
Hayır, illa ki zıddıyetler, öfkeler, yanlış anlaşmalar, kıskançlıklar, inatlar, şüpheler, hakim olma arzuları..