"Arzulardan azade bir zihin güçlü bir kale gibidir. Zira insanın sığınabileceği daha sağlam ve güvenli hiçbir yer yoktur. Bunu anlamayan cahilin tekidir, anlamasına rağmen ona sığınmayansa bedbahttır."
"…belki de yedinci gün hâlâ sürüyor çünkü masumların, acı çekenlerin çığlıkları ulaşamıyor sana ve artık her şey güzel değil."
"Mardinli Hüseyin ile IŞİD zulmünü misliyle yaşamış Ezidi kızı Meleknaz'ın ve kelamın çocuklarının hikâyesi…"
Kitaba büyük beklentilerle başlamıştım… "Serenad" ın tesiri çok büyüktü çünkü bende. Kitap, İstanbul'da yaşayan aslen Mardinli olan İbrahim'in, çocukluk arkadaşı Hüseyin'in ölümü ve sonrasında yaşanan olaylar üzerinde yoğunlaşmış. Bir de içinde gizemli kadın, Meleknaz var tabii. Meleknaz"lar" ın yaşadığı zorlukları aşk ve acıyla harmanlayarak anlatmış Livaneli… Kitabın son sayfalarına doğru İbrahim napıyosun kendine gel diye sinirlenip yaptığı şeye anlam veremediğim de oldu fakat sonradan yaptığı hatadan dönünce oh be diyip rahatlamadım değil :) Livaneli yine ince ince işlemiş konusunu… Çok seviyorum bu adamın ters köşelerini! Severim onun eserlerini, beğenirim kalemini…
(Yine de Serenad benim için bambaşka)
Kalemine sağlık…