Çıplak ayakları,
Ruhunun yankıları arasında
Bir ritim tutmuşçasına ilerliyordu..
Her bir adım da var oluyor
Ve var olduğu anlar da da tekrar tekrar
Yok oluyordu.
Çıplak ayakları ile
Bir ritim tutmuşçasına ilerliyordu
İleri de aydınlıkların olduğu yerde biz ışık haznesi süzülüyor, süzüldüğü yerden dünyasını aydınlatıyor
Aydınlatıkça da fazla ışık haznesi
Gözlerini karartıyordu..
Çıplak ayakları ile
Bir ritim tutmuşçasına
Ruhunun iniltileri eşliğinde ilerliyordu.
İniltilerin en saf hali içini döverken
Sesini duyunlar hoş bir ses sandı.
Halbuki o inilti
Yazgının onda bıraktığı bir sitemiydi.
( Bana ait olanlardan )
Biricik dostuma...💖