Evet Can Bonomo haklıymış;
Küçüçük bir kafese de kapatsan kendini yine de Dünya bir şekilde canını yakmayı başarabiliyor.
Ve devamına ekliyor, sen korkma yeniden doğar güneş...
Geçmez dediğim her şey geçti.
Geriye dönüp baktığımda bir tek keşkem var; keşke diyorum en güzel yıllarımı değmeyen şeyler için ziyan etmeseydim. insan zor sınavlardan sonra olgunlaşıyormuş
Düşüyorsun kalkıyorsun, çok şey kaybediyor olsan da çok şey de katıyorsun kendine aslında, daha bir güçleniyor, dik durmayı öğreniyorsun.
Ama içindeki çocuk yok oluyor... Yüzün gülse de şen kahkahalar, heyecanlar bitiyor. Hissizleşiyor biraz da sessizleşiyorsun.
Acıdan kurtulmak mümkün olsa da bütün çareleri bi bahaneyle itip güvenli alanda kalmaya çalışmak acılardan beslenmektir.
Hasta olduğunda seninle ilgilenen biri
olduysa ömür boyu bunu aksi oluyor olsa da artık sevgi görme sebebi olarak kabul eder bunu alt beyin ve sevgi görmek için sürekli bedeninde gerçek ağrılar olur.
Bunu fark edip mücadele etmek. Kimden sevgi göremediysen o sevgiye doymak çözüm getirebilir. :)
Alıntı.