...bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi;
ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı. Böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
Bu insanın doğasıdır;
Acı çok büyük olduğunda, insanlar ondan kaçınmaya çabalar.
Ancak duygularımızı engellediğimiz zaman, bilmeden bizi doğal olarak serbest bırakmaya götürebilecek olan gerekli iyileşme sürecine engel oluruz.