Düşünün ki beş yaşında bir çocuk Dostoyevski , Oğuz Atay ve çerez niyetine Nietzche yi okuyor. Küçüğümüz o kadar büyük zevklere sahip ki bununla yetinmiyor. Çok geniş klasik müzik repertuvarına sahip. Evde Shostakovich dinleyen kendisinden "kestane , gürgen palamut" diye yırtınmasını bekleyen öğretmenlerine isyan ediyor. Aklınıza bizim veletin muhallebi çocuğu olduğu gelmesin hemen. Efkarlandığında rakı masasına oturur delikanlımız belinde Dallas Gold tabancasını da eksik etmez. Böyle serdeha bir çocuk bizimkisi.
Romanda olaylar o kadar akıcı , uyumlu ve şaşırtıcı geçiyor ki yazarın hayal gücüne hayran kalmamak elde değil . Keza bahsettiğim çocuk karekter gerçekten alkışı hakkediyor. Her şeyi o kadar iyi görüp , yorumluyor ki .. Yeri geldiğinde bir bilge yeri geldiğinde bir maceracı ancak hepsinden önce bir çocuk .
Ama nasıl bir çocuk ; hayata çok erken kafa tutmuş ve savaştığı her cephede zaferler kazanmış.
Neyse sadede gelmek gerekirse kitabı okurken çokça güldüm. Kabul etmek lazım ki kitap eğlenceliydi. Hoşça vakit geçirmek isteyenlere şiddetle tavsiye eder keyifli okumalar dilerim.