sude
@_sudece
Belki de sığınacak tek limanımdı kitaplar.
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayat hastalıklı bir şeydi, daha doğrusu hastalıklı bir hale gelmişti ; dayanılmaz bir şeydi. "Ölü adam hiçbir zaman dirilmez! " Bu dize derin bir minnet duygusuyla birlikte kıpırdattı içini. Evrendeki yegâne hayırlı şey buydu. Hayat acı veren bir bezginliğe dönüşünce, ebedi uykusuyla ölüm teselliye hazırdı. O zaman ne bekliyordu.
Artık gitme vaktiydi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı olmayan bir gemiydi. Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de zaten buydu ; yaşamak.
İçinde ilahi ne varsa yok olmuştu ;yaşama gücü, canlılığı kalmamıştı ki dürtsün onu.
Ölmüştü. Ruhu ölü gibiydi.