Biraz da oluruna bırakıp keyifle yaşamak istiyorsam öncelikle kendi kendimi hoşnut etmeliyim.
Peki ya şartlar? Bana bağlı olmayan ama benimle ilgili şartlardan bahsediyorum. Kendi arzum dışında, benim dışımda beni ben yapan şartlar. Doğumumla ilgili, ailemle ilgili durumlar. Asla önüne geçemediğim, başkaları gibi benim de değer verdiğim, herkesin kendi terazisine göre değer biçtiği, kimine göre nefretle yüklü, kimine göre öfkeyle ve tabii benimle yüklü.
Bu konulara pek kafa yormamıştım, düşünmüyordum ama anladığım kadarıyla başkaları ağzımdan çıkan her kelimeyi, benim bilmediğim bir şekilde duyuyor, hepsi duyduğunu kendine göre yorumluyor ve başkalarının gözünde bedenimin ve sesimin üstü kapalı bir anlamı var.
Nasıl akıl edemezsin, zavallı Moscarda. Herkes bir şekilde senin hakkında fikir sahibiyken, yaşadığını nasıl göremezsin ve başkalarının kafasında sen, senin kafandaki halinden çok farklıyken, aynı şekilde başkaları da senin onları gördüğün şekilden farklı olamazlar mı?