Tuğçe
@_tuc
Kocaeli
37 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·224 syf.·
2025 11. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Diyalog, adı üstünde iki tarafın gönüllü, eşit şartlarda katıldığı ve benzer oranlarda yön verdiği bir süreçtir. Tek taraflı diyalog olmaz. Yani diyalogda çocuğunuza ne kadar sıra geliyor? Konuların ne kadarını siz açıyorsunuz, ne kadarını onlar açıyor? Direktif mi veriyorsunuz, yoksa çocuğunuza kendini istediği gibi ifade etme fırsatı mı sunuyorsunuz?
...
Yani söz alan, söze yön veren, muhatap alınan ve muhatap alan çocukların beyinleri, zamanla fiziksel olarak da akranlarından ayrılıyor.
Şimdi diyebilirsiniz, "Hoca, altı aylık bebeğe kitap okursak ne anlayacak?" Haklısınız ama bebek konuşmadan önce dinlemeyi öğrenir. Üstelik, bebek için kitap okumak sadece kelimeleri duymasını sağlamak değildir: Bebeğe kitap okumak, onun beyin hücreleri arasında bağlantılar kurmasını sağlar. Kitap okunan bir bebek ritimleri, ses tonlarını, kelime kalıplarını öğrenir. Duyguların da eşlik etmesiyle, bebek zamanla kitaptaki kahramanları çıkardığı seslerle, yarattığı duygularla tanır. Bebek kitabı dediğimiz kitapların görsel tarafı çok zengin, kelime tarafı çok sınırlıdır. Kitap okumak, yalnızca kelime öğretmez; aynı zamanda dikkat süresini artırır, sözcük dağarcığı zenginleştirir, duygusal bağ kurmayı kolaylaştırır. En önemlisi de, birlikte geçirilen bu anlar, çocuğun kitapla olan ilişkisinin temellerini atar.
"Samimiyetli mesafe" derken tam da bundan bahsediyorum. Dikenler batıyor. Çünkü yakınlaşmak istiyoruz, çünkü mesafemiz yok. İki kirpinin fiziksel sarılması bir kadın ve adamın ruhsal sarılmasına benzer, zannımca çok benzer. Ötekinin canını yakarız; bazen bilerek, bazen hiç bilmeden. Çünkü mesafesiziz.
