Puan vermedi·156 syf.·
2021 6. kitabı
Spinoza'nın ona biçilen ömür sebebiyle bitiremediği eseri. Yazar, mantıksal bağlantılar ışığında ilerleyen argümanlarına ağır bir akademik dil ile biçim veriyor. Okuması keyifli ve bir o kadar zor. Ancak uzun olmaması dolayısıyla bir solukta okunabilecek bir kitap. Sonda yer verilen notlar yazarın zihnini okurun gözünde daha da berraklaştırıyor. Tabii ki Çiğdem Dürüşken Hoca'nın da son derece güzel çevirisiyle önümüze geliyor. Keyifli okumalar!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·240 syf.·
2020 28. kitabı
Sıradan bir roman mı bu yani diye düşündüğüm anda cevabını aldım. Kitap, sonlarıyla yarattığı etkiye sahip olmuş diyebilirim. Kendinizi ahlaki sorgulama içinde bulacağınız, bilimden ve hukuktan dem vuran çok yönlü ve beyin fırtınası içinde geçen bir eser. Süreç boyunca kendimi kendime soru sorarken buldum. Hayata yeryüzünden değil de sular aleminden bakabilmek enteresan bir deneyim oldu. Yeremey Parnov’un elinden çıkan sonsöz ile etkileyici ve aydınlanmış hissederek eseri bitirmiş olacaksınız. Keyifli okumalar!
Puan vermedi·138 syf.·
2020 16. kitabı
(sözde) Köpeklerin ağzından insanlara yöneltilen bir hicvin öyküsü. Bir Don Kişot değil elbette ama yerinde eleştirileri ile okunmaya değer. Irkımız olan “insan” kavramına da insandan daha alt bir varlık olan köpek gözüyle enteresan bir pencereden bakmak da zevkle okunmasına katkıda bulunan bir diğer husus olmuş. Kısa ve akıcı bir solukta okunabilir.
Puan vermedi·432 syf.·
2019 8. kitabı
Okurken yaşanmış olmasını o kadar istedim ki... Sonunda bunların hepsinin bir kurgu olduğunu okumak beni son derece üzdü ve hayal kırıklığının içine bıraktı. Yalom’un ve hatta kurgu felesefe eserlerinin en iyisi deme cüretini göstermek zorunda kalıyorum bu kitapta. Baştan sona okuduğum her kelimede yalnızca yapıta odaklı olarak ve asla aklımdan başka herhangi bir düşünce geçmeden saf bir bağlılıkla okuduğum tek kitap. Nietzsche’nin ağladığı her anda onunla beraber ağlayıp Breuer’in düştüğü her kararsızlıkla onunla beraber kafa yorup kendimi zihinsel olarak büyüdüğümü hissettiren muazzam bir eser. Böyle bir kitabı okuduğum için kendimi şanslı sayıyorum.
