Ümmühan
@_ummu
İlk kitabın sonundan sonra iyi ki çok beklemedim iki için.
Aslında uzun uzun ne yazabilirim emin değilim kitap hakkında. Kurgusuna girmek istemiyorum seri devamı çünkü. Daha durgun, karakterleri keşfettiğimiz ve bol gelgitleri olan bir kitap olmuş.
Ben kitap boyunca Pim sahnelerinde kendimi dilsiz gibi hissettim. Hani tepkileri o kadar gerçekçi ve hissedilirdi. Elder, bu kitapta kendini çok merak ettirdi aslında. Geçmişi, gerçek ismi gibi detayları okumak için sabırsızlandım.
Pim ve Elder ikili olarak baktığımda çok gelgitleri olan, yoğun ve bir tık yoran bir çiftti bana göre. Bir noktada olaysız ama duygusal olarak fazla fazla bir kitap olmuş bu sebepten. Açık konuşmak gerekirse biraz fazla uzun gelmedi değil. Ancak ara kitap, sonu heyecanlı bitti ve yazar kurgunun hakkını çok iyi vermişti. Ayrıca kitap çok akıcıydı. Hani başına oturunca sürükledi.
Eğer imkânım olursa seriye hızlıca devam etmek istiyorum. Dollars'ın sonundan sonra nasıl ilerleyecek ve Pim ile Elder nasıl bir sona bağlanacak çok merak ediyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
En baştan diyeyim, ben Ali fanıyım. Kitaplarını çok severim. Ama bu yorumda okuyacaklarınız çok sevmek değil yani, diyen bir okuyucuya ait olacak.
Bir kurt adam ve bir vampir. Yeni bir evren, türlere değişik bir bakış açısı. Vampir bir gelin ve Alfa bir damat... Hepsini bir araya getiren eğlenceli de bir kalem. Ancak yine de bir eksiklik hissi var, bir olmamışlık ki sonuna kadar devam ediyor.
Başta da dediğim gibi Ali kalemini çok severim. Misery -adı çok manidar bence- karakterini de çok sevdim. Ortada kalmışlığı, yalnızlığı ve bir şeylere özlem duyduğunu sonuna kadar belli eden bir karakterdi. Zeki ve ne istediğini bilmesi de çok güzeldi. Yazarın esprili anlatımı, yeni bir bakış açısı katmasını da sevdim ancak Ali kendi alanında yazsın diye düşünüyorum. İlk 80 sayfa kadar sıkıldım kitaptan, sonrasında akıcılığı ve kurgunun ilerleyişi beni içine çekse de ortalamaydı benim için. Son kısımları çok oldu bittiye gelmişti bence. Lowe'un tavırları gereksiz geldi, aksiyon kısmı, önemli diğer olaylar çabucak geçmiş. Misery ve Lowe arasındaki tansiyon da keza bir tık slowdu ama o çekim çok geçmedi bana.
Asla kötü diyemem. Ali, sevdiğim bir kalem ve konu bu yazar olunca ben tarafsız olamıyorum. Ancak bir eksiklik, denenmiş ama çok da olmamış gibi bir hava vardı. Yine de hızlı okunan, değişik ve beklentisiz bir kitap isteyenlere öneririm ben. Hiç sevmedim değil de eh işte bir kitaptı benim için.
Dark Verse bittiği için üzgünüm ama okuyup bitirdiğim için mutluyum. Aslında beklentimi düşük tutarak okusaydım daha mutlu olurdum.
Ben birçok kişi gibi iki senedir beklemiyorum bu kurguyu. Ara vererek okuyup ilerlediğim için beşinci kitabı yeni bitirmiştim aslında. Ancak yine de tarafsız baktığımda 'bence' bir tık serinin geneline göre aşağıda kalmıştı. Yıllardır bekleyenlerden olsam büyük hayal kırıklığına uğrardım, doğruya doğru.
Kötü müydü? Hayır. Aksine çok güzel kurgulanmış, ilk kitaptan son kitaba kadar olan her karakter çok güzel bağlanmıştı. Mantıksız, ne alaka dediğim tek sahne olmadı. Şaşırdığım, heyecanla okuduğum yerleri vardı. Özellikle ilk kısmı çok heyecanla ilerledim. Ancak ikinci kısım beni çok tatmin etmedi. Hatta azıcık sıkıldım, sürekli bir şeylerin etrafından dolanmak sinirlerimi bozdu. Gündüz kuşağı dizilerde sahne doldurmak için uzatılan gereksiz olaylar gibiydi ikinci kısım. Geri itilen karakterler, ön planda olan çift... Tek tek isim vermiyorum li spoiler olmasın ama özellikle bir karakterin pasifliği hayal kırıklığı oldu. En sonu ise çok hızlıydı bence. Bazı olaylar oldu bittiye gelmişti. İkinci kısımda yaydığının aksine son kısımda hızlıca geçmişti yazar.
Spoiler vermeden ancak bu kadar bahsedebilirim ben kitaptan. Kötü asla diyemem. Ancak seri geneline bakınca final kitabı olarak bir tık aşağıda kalmış gibi. Eksikleri çok, kurguda tam oturtmuş olsa da gereksiz bazı olayların da olduğu bir final olmuş. Tekrar ediyorum kötü değil ancak bütün seri ben de 5/5 olsa da son kitap 3/5. Sırf serinin hatrına 4/5 yaparım bu puanı.
