Çiçek açsın diye zorladığımız her şey zamanımızdan çalıyor. Belki çiçeğin toprağı kurudur, belki yanlış saksıdadır. Belki tüm çabamız bizi yoruyordur. Kabullenmek lazım, görüneni görmek lazım. Çünkü bazı çiçekler bazı topraklarda yetişmiyor.
Herkes kendi yüreğinde yaşar mevsimini.
Ne senin kışın başkasını üşütür,
Ne de başkasının yazı seni ısıtır,
Herkes kendi yaşadığı hayatı bilir.
Herkes "seni anlıyorum" der!
Ama anladıkları dıştan gördükleri kadardır.