Zeynep
@_zeyynep_
✎ Dijital arşivim
Ne acı...
Yaşanacak yılların tümünü Maryam’ı unutmak, onun umursamaz ve vefasız halinin ruhunda yarattığı ezikliği giderebilmek için harcadıysa da başaramadı.
Sayfa 45
Aşk hastalığının nekahet devrindeydi. Kırgınlığını, büyük yanılgısını unutmaya çalışıyordu.
(Nekahet:Bir hastalığı geçirdikten sonra sağlıklı duruma geçme dönemi.)
Sayfa 43
Gönül aşkınla gözyaşı dökmekten usandı artık.
Zira gözde yaş kalmadı, sabrile uslandı artık…
Sayfa 38
Yine Hicran ile gün bitti, güneş battı gönül.
Yazık, ümit seni bir gün daha aldattı gönül…
Sayfa 36
Uzun süre uyumak ve uyandığında kendini İstanbul’da henüz hayatının darbesini yememiş genç Aziz olarak bulmak istiyordu.Bütün yaşadıklarının kötü bir rüya olduğunu görmek…Ama olmadı o katı gerçek, gerçekti. Yabancı bir diyarda yalnız ve çaresizdi.
Sayfa 33