Zeynep
@_zeyynep_
✎ Dijital arşivim
…sonra rahatsız edilmeden onun hayalini kurabilmek için yalnız kalmayı isterdi, bulutların üstündeymişçesine dingin bir sevinçle içine dönmek, tümüyle aşkının avutucu imgelerine gömülmek isterdi.
Sayfa 94
Güneşten ağır ağır gölgeye geçilir gibi, pek de anlamadan akşam olur gibi, ışıklı, neşeli bir yüzden kederlere geçti Aziz Bey. Kederli bir mazisi oldu. Burnu havada, başı dikti hep.
Başka türlü yaşamayı beceremediyse de, o gece Haliç’in kirli sularına bakarken anladı ki aslında hep öyle sanmış. Oysa şiddetle yanılmış.
Ve yine anladı ki hayatı zaten tümüyle bir yanılgıymış.
Dil yaresini andıracak yare bulunmaz.
Dünyada gönül yaresine çare bulunmaz.
Sayfa 54
İçinde her şeyin iyiye gideceğine dair küçük de olsa bir umut belirdi.
Sayfa 53
Seni sevda çiçeğim, tac-ı ser’im.
Bilemezsin ne kadar çok severim…
Sayfa 47