Zühre

Zühre
@_zhre_
Beton duvarlar arasında bir çiçek...
Örtenlerdendi o da tembelliğini tevekkül örtüsüyle...
Reklam
Sıkıntımı engin ve derin zannederdim. Bir zaman sonra baktım ki sıkıntım dünyayı kuşatacak ve başka herkesi de sıkacak genişlikte değil. Dün­ ya o zaman başıma yıkıldı. Çünkü bazı başka sıkılanların sı­ kıntısı ve bunu dile getirişleri benim sıkıntımı tanımlıyor onu anlamlı ve önemli hale getiriyordu. O zaman benimki­ nin sıkıntıdan çok bir darlık, benim halimin de bu darlık­ ta sıkışma olduğunu anladım.
Kendimi kabullenmekte zorlanmadım ama başka da hiç­ bir şeyi, hiç kimseyi kabullenemedim. Başka bir şeye ait en ufak kabulüm kendi reddim olacaktı.
Çok kan dökerdim ama en fazla kan kaybeden yine ben olurdum.
Aklım ve hayal gücümden başka hiçbir şe­yim yoktu. Aklımın tekinsiz, hayallerin değersiz olduğu ba­na hissettirilince, bazen ince bazen hoyratça söyleniverin­ce işte o zaman bıçağı çekerdim. Hiçbir şeyi olmayanın tüm tehlikesi ile bir saldırırdım.
Hiç edilir mi bir mucize ötekiyle kıyas...