Çünkü insanlar karanlığa alışmış gözlerini o apaçık gerçekliğin ışığını görmek için kaldırmıyor ve görüş güçleri geceleri artan, gündüzleri körleşen o kuşlara benziyor.
Sadece bilge insanlar arzuladıklarını gerçekleştirebilir, dürüst olmayan insanlar hoşlarına giden şeylerin peşinden sürüklenirler, ama asıl özlemini duyduklarını gerçekleştiremezler. Çünkü bunlar özlemini duydukları iyiyi, kendilerine zevk veren şeylerle elde edeceklerini sanarak aslında sadece hoşlarına giden şeyi yaparlar.
Ya da bilerek ve isteyerek mi iyiyi terk edip kötüye dönüyorlar? Ama bu şekilde sadece güçlü olmaktan vazgeçmiyorlar, aynı zamanda varolmaktan da tümüyle vazgeçiyorlar. Çünkü varolan her şeyin ortak amacini terk eden kişi, varolmaktan da vazgeçer.