Zeynep Sena DEMİR
@_zuko
Reklam
Bir keresinde meşhur Macar yazar Josika'nın "Abafi" (Aba'nın Oğlu) isimli romanına denk geldim. Bu kitap o zamana dek içimde uyuyan irade gücümü uyandırdı ve özdenetim üzerine çalışmaya başladım. Baslangıçta kararlılığım nisan karları gibi eriyip gidiyordu ama çok geçmeden zayıflığıma karşı zafer kazandım ve hiç bilmediğim bir zevk tattım: Dilediğimce hareket etme zevkini.
Benim çok çalışkan olduğum söylenmiştir hep; düşünce emeğe denk görülüyorsa belki de öyleyimdir çünkü neredeyse bütün çalışma saatlerimi düşünmeye adadım. Ama çalışmak katı bir kurala bağlı kalarak belli zamanda bir performans göstermekse şayet, O halde aylakların en boşta gezeni olabilirim. Zorlama altında gösterilen her türlü çaba yaşam enerjisinden feda etmeyi gerektirir. Ben asla böyle bir bedel ödemedim. Tam tersine ben düşüncelerimle beslendim geliştim.