Müzeyyen'e aktarmadığım bölümler, gelip kapımı çalıyor, "Abi, n'olucaz biz?" diyorlardı. Onlara, "Gidin" diyemedim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çünkü sana çığlık attırtan bu hayvan kimseyi yolu üzerinden geçirtmez ve öyle engeller icat eder ki, sonunda onu öldürür.
Yolunu gözlediğim o kişi de ne kadar gecikiyor!
Burası hacimce daha küçük fakat içerisindeki acı o ölçüde büyük ve ruhları avaz avaz bağırtacak kadar şiddetliydi.
Sancağın arkasından uzun bir insan kafilesi geliyordu; ölümün bu kadar insanı yok etmiş olabileceğini asla aklımdan geçirmezdim.