Nechaev, who later inspired the character Peter Verkhovensky in Dostoevsky’s The Possessed , was an extraordinary character: despotic, power-hungry, egoistic, rude and yet strangely seductive. He exemplifies the unscrupulous terrorist who will stop at nothing to realize his aim.
Bakunin could not stop himself from being seduced by someone who seemed to have his own extreme energy and dedication, and that despite his tender years. He appeared to be a reincarnation of the legendary Russian bandits Stenka Razin and Pugachev.
During the Q&A, Adelaide raised her hand—and, embarrassingly, knocked her book onto the floor—to ask Wetherly what advice she might give to young women struggling to find themselves, to find their voices and paths.
Do the thing that sets your heart on fire, Wetherly said. For me, that thing was writing. I woke up at four each morning and wrote, for years.
And this book is the product of those hours, of that dedication. Writing was what set my heart ablaze, and now I get to do that full time. Adelaide grinned, nodding graciously. She made a mental note to write these words in her journal later.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
A DEDİCATİON.Alıntı
"Tüm bu yolculuk boyunca yanımda yorulmadan yürüyen okurum, bu kitap sana..."
Bu ithaf heybemizde dursun, önümüzde daha okunacak çok yol, gidilecek çok hikaye var.
I respect his dedication. Maybe even more because he's just an ordinary man trying to do a great man's work, while the great men are all busy making bombs.
Bu noktada başlıkta belirtilen asıl konumuza dönersek, 'ithaf, armağan anlamındaki Arapça tuhfe den gelir. Tuhaflık bunun içindedir. Şöyle bir varsayıma dayanıyor
sözcük: Hem güzel hem garip olandan hoşlanabilir insanoğlu. Bu da, bir tuhafiyeci dükkânındaki hediyelik cümbüşünü hatırlatıyor bana. Yeni Türkçedeki 'adamak',
'ithaf' in yerini tutamamış hissettiğimce. Üstelik, İbrahim'in, oğlunu, kurbanlık koyun gibi Tanrı'ya adamasının çağrışımıyla dolduruyor içimi. Bu durumda tuhafiyeci
imgesi daha hoş. Oysa İngilizcedeki 'dedication'ın kökeni, hem insanın kendisini manevi bir amaçla feda etmesi, hem de ona maddi bir şeyler sunulmasıyla ilişkili. Bu da başka tuhaflık, dünya malı ile cennet bahçesi birbirine açılıvermiş tek sözle.
Kutsanma, adanış, verilen söz hepsi bir' miş eskiden.
Eski deyince, ithaf in Elencesi αφιέρωση, birisini onurlandırmak, ona hoş şeyler sunmaktır. Alaycılıktan takdire bir dizi imayı taşır. Onun kökeni de yine kutsal olana uzanır. Ama bu çocukluk kadar uzakta, çoook uzaklarda...
Lanman went on to commend Meiji for “his zealous aspirations, almost free from prejudices, to adopt from other nations all that he deems beneficial for the promotion of the national welfare” and declared that he bore a striking resemblance to Peter the Great. Kido might have found such praise excessive, but anyone acquainted with the foibles of European royalty was likely to admire Meiji’s dedication to his office.
