Ayser ipek
@a_ipek_
Okur - Yazar
Canı istemezse ne okur ne de yazar.
Şu anda okuduğu kitaplar
Ben bir kız biliyorum ki evleneceğine iki gün kala, nişanlısının kendisini başka bir kadınla aldattığını öğrendi bu fena adamın yüzüğünü başına attı ve yabancı bir memlekete kaçtı.
-Sonradan pişman olmuştur o kız, hemşireciğim. Acırım ona. Yüreği hasretten göz göz olmuştur. Sen, kurşunla vurulanlanrı hiç işitmedin mi, be hemşireceğim? Bazılanrı vurulduklarının farkında bile olmazlar, üç beş adım koşarlar. kaçıp kurtuluyoruz sanırlar. Yara sıcakken acımaz, hemşireciğim. Hele bir kere soğumaya başlasın. Sen bak, seyret o kızcağız nasıl yanıp yakılacak?...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Siyah yün çarşafın çenesinin altında iğnelemiş, çini mavi gözlü bir ihtiyar kadını gözüme kestirdim. Yanına yaklaşarak halimi anlattım. Acı bir bakışla:
-Mektepte müptedi (acemi) olduğunuz görülüyor. Nezarette tanıdığınız kimse yok mu? dedi.
-Hayır, belki bir tanıdık vardır ama bilemiyorum, dedim fakat buna ne lüzum var?
Söylediği kelimelere göre âlim bir hocahanım olduğu anlaşılan mavi gözlü kadın gülümsedi:
-Bunu daha sonra anlarsın kızım, dedi.
Mektepten çıkmak! Ben, içinde yaşadığım müddetçe bu loş binaya güvercinlik adını vermiştim. Elimde iyi kötü bir diploma ile kendimi dışarı atacağım günün benim için bir kurtuluş bayramı olacağını söylerdim. Fakat günün birinde güvercinliğin kapısı açılınca, kendimi, boyumu bir hayli uzatan yeni siyah çarşafı, uzun topuklu iskarpinlerimle sokakta bulunca neye uğradığımı şaşırdım.
