Ayser ipek

Ayser ipek
Okur - Yazar Canı istemezse ne okur ne de yazar.
Ah, bu erkekler! Hepsinde aynı gurur, aynı kendini beğeniş. Bizim de bir kalbimiz olduğunu, bizim de "mutlaka" isteyecek bir şeyimiz olabileceğini, bir türlü akıllarına getirmek istemiyorlardı.
Sayfa 375 - İnkılap·Kitabı okudu
Roman
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu birkaç sene içinde birkaç defa kendimi zapt edemedim, ağladım. Fakat bunların hiçbirinde o gece göz kapaklarımın içini yakan yaşlardaki acılık yoktu. O vakit sadece gözlerim ağlamıştı. Bu gece gönlüm ağlıyor.
İnkılap·Kitabı okudu
Roman
Bu gece yine galiba gözlerimi uyku tutmayacak. Hastalar gibi mesut olanlara da geceler öyle uzun geliyor ki...
Sayfa 158 - İnkılap·Kitabı okudu
Roman
Sör Aleksi'nin hiç dilinden düşürmediği bir söz vardı: "Kızlarım, ümitsiz hastalıkların, mukadder felaketlerin son bir ilacı vardır: Tahammül ve tevekkül. Elemlerde bir gizli şefkat var gibidir. Şikayet etmeyenlere, kendilerini güler yüzle karşılayanlara karşı daha az zalim olurlar." Çalıkuşu bu sözleri daima gülümseyerek dinlerdi. Halbuki şimdi onları doğru buluyor ve gülmeye cesaret edemiyorum.
Sayfa 123 - İnkılap·Kitabı okudu
Roman
Yüreğin hazan yaprağı gibi titreyerek merdivenleri indim. Mezara indirilen ölülerde, eğer bir parça his olsaydı, mutlaka bu dakikada benim duyduğum şeyi duyarlardı. Göğsüme ıslak, soğuk bir toprak kokusu doldu.
Sayfa 221 - İnkılap·Kitabı okudu
Roman