Tüm davalarımdan caydım ve savunmuyorum hiçbir şeyi. Mesela dolmuşa biniyorum, artık yürümüyorum, olmuşları boykot etmiyorum. Şiir yazmıyor, tasvir yapmıyorum çünkü edebiyat şahsi ve muhterem kalmadı ben de dünyayı kurtaramam. Keman çalmıyorum! Erken kalkmıyor, zaman hesabı yapmıyorum. Hayır hayır hasta değilim. Sadece biraz yorgunum.
Dışarı çıkmıyorum, pencereden seyrediyorum. Etek giyiyorum ve kalın renkli çoraplarım altından gözüküyor botu da kısa aldım. Üstüne siyah etek, arada renkli çorabım ve siyah botum, mutsuzum. Umursamıyorum.
İnsanlara güzel sözler söylemiyor, hızlı hızlı yürümüyorum. Okula da gitmiyorum. Tüm devamsızlıklarımı bitirdim dersten kalmaktan korkmuyorum. En arka sırada oturuyorum, derslere katılmıyorum, susuyorum ve hiç konuşmuyorum ama gerçekten hasta değilim. Sadece biraz yorgunum.
Kimsenin özel günlerini kutlamıyorum onlara hediyeler tasarlamıyorum, zorluklarda pes ediyorum ve zorda olana yardım etmiyorum. Hayır! Ciddiyim, ben hasta değilim. Sadece biraz yorgunum.
Sosyal aktivitelerde bulunmuyorum, şehrin güzelliklerine bakmıyorum ki şehir de güzel değilmiş ben abartmışım. Fotoğraf çekmiyorum ve sarıyı eskisi kadar sevmiyorum, yanımda bulunsun da beni motive etsin diye uzun süredir sakladığım sarı çoraplarımı ve sarı tişörtümü giyiyorum, yurttaki kıyafet canavarı makinelerde yıkıyorum. Yılmaz Erdoğan dinlemiyorum, şiir sevmiyorum, şakalara gülmüyorum ve şaka yapmıyorum. İnan bana hasta değilim. Sadece biraz yorgunum.