Hepimiz birlikte yaşarız, bir diğerimize etki ve tepki yaparız, ama her zaman ve her koşulda kendi başımızayızdır. Şehitler savaş alanına el ele girerler; tek başlarına çarmıha gerilirler.
Hiçbir şey kibri, kişinin kendini düşünmekten uzak olduğu ve kendini sadece komşularına vakfettiği şeklindeki bir tür iç tanıklıktan daha iyi besleyemez.
Zira Tanrının günaha kızdığı ve öfkesinin de ancak bir miktar acı çekilmesiyle yatıştıra bileceğine inanmak ilâhî Doğa’ya karşı saygısızlıkta bulunmaktır.