Someone
@a_mammadova
And ye shall know the truth and the truth shall make you free…. (Yuhanna 8:31-32)
BA / English Language and Literature
Azerbaijan
142 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Aldous Huxley əsərdə şüurun sərhədlərini, onun necə genişlənə biləcəyini və bu genişlənmənin bəzən Cənnət kimi həzz, bəzən də Cəhənnəm kimi əzab gətirə biləcəyini araşdırır. Kitab yalnız psixodelik
Birinci perdede Molloy, fiziksel ve zihinsel çöküşün eşiğinde bir anti-kahramandır. Bacakları tutmayan, belirsiz bir amaçla annesini aramaya çıkan bu yaşlı adam, kaybolmuşluğun simgesidir. Anıları bulanık, zaman algısı parçalı. Düşünceler mantık örgüsüne sığmıyor, mekânlar hayaletler gibi silikleşiyor. Molloy'un yolculuğu, modern insanın anlam arayışının absürt bir metaforudur..
İkinci perdede karşımıza "düzen adamı" Jacques Moran çıkıyor. Dinî kurallarla yaşayan, her şeyi kontrol etmeye çalışan bu karakter, Molloy'u bulma görevini üstleniyor. Ancak arayış ilerledikçe Moran'ın katı kimliği paramparça oluyor: Bedeni hastalanıyor, inançları sarsılıyor, kurduğu düzen kâbusa dönüşüyor. İlginç olan, Moran'ın Molloy'a benzemeye başlamasıdır.
Molloy başından beri dağılmış haldeyken, Moran'ın çözülüşü daha trajik: Sistemli bir hayatın nasıl aniden anlamsızlaşabileceğini görüyoruz. Romanın finalinde her iki karakter de aidiyetlerini, inançlarını ve hatta bedenlerini kaybediyor. Beckett, bu çöküşü şiirsel bir dille anlatıyor.
Beckett, diğer eserlerinde olduğu gibi, 'hayatın anlamı yoktur ya da anlam absürddür' fikrini okuyucuya edebi bir şekilde hissettirmeye çalışır.
Jean-Jacques Rousseau, Yalnız Gezenin Düşleri'nde insanın toplumla ve kendisiyle olan çatışmasını bir kaçış değil, gerçekliğin manifestosu olarak sunar. Rousseau, insanın doğasındaki iyiliğe
Kitap, teizm lehine (Allah'ın varlığına inanmak) birbirini destekleyen beş güçlü argüman sunuyor:
Birinci Argüman: Evrenin bir başlangıcı olmasından hareketle, onun maddi olmayan, zaman ve mekân üstü bir zihin tarafından yaratılmış olması gerektiği sonucuna varılır.
İkinci Argüman: Evrenin yaşam için hassas bir şekilde ayarlanmış olması, onun akıllı yaşamı ortaya çıkarmayı amaçlayan bir tasarımcısının bulunduğunu gösterir. Bu tasarımcı, aynı zamanda evrenin yaratıcısıdır.
Üçüncü Argüman: Evrenin yalnızca yaşam için değil, aynı zamanda bilimsel keşif yapmaya ve teknoloji geliştirmeye elverişli olacak şekilde ayarlanmış olması, temel fiziksel sabitleri belirleyen bir tasarımcının varlığına işaret eder.
Dördüncü Argüman: Matematiğin evrensel geçerliliği ile evrenin matematiksel yasalara uyumlu yapısı, onu zaman ve mekânın ötesinde, sınırsız bir bilgi ve iradeye sahip bir varlığın tasarladığı fikrini destekler.
Beşinci Argüman (Aksiyolojik Argüman): Nesnel ahlakın varlığını temellendirmek için, zaman ve mekânla sınırlı olmayan, merhamet ve iyilik gibi ahlaki niteliklere sahip, insanlık için planları olan bir zihnin varlığı gereklidir. Bu varlık, diğer argümanlarda bahsedilen; evreni yaratan, akıllı yaşamı planlayan ve mutlak bilgiye sahip olan ile özdeştir.
Sonuç olarak, tüm bu argümanlar, teizmin rasyonel bir dünya görüşü olduğunu ve Allah inancının mantıklı temellere dayandığını ortaya koymaktadır.
Enis Doko 
Allah’sız Ahlak Mümkün mü?
Zamanın Sonunda Bir Dünya: Endgame
Samuel Beckett'in Endgame’i, insan varoluşunun sıkışmışlığını ve anlamsızlığını sahneye taşıyor. Oyun, sınırlı bir mekanda, Hamm ve Clov adlı karakterlerin
