Kendini heyecan ve ıstıraplardan korumaya başlamak ihtiyarlığın ilk alametidir. Gönül kocamaz derler; halbuki rahatını kaçırmamak istediği gün gönül kocamış sayılır.
Kıskançlığın temelini kendisini üzmek, işkenceye sokmak meyli teşkil eder. Kıskançlar kıskanacak vesileleri dört gözle ararlar ve beklerler. Kıskançlık üzüntüsünden zevk, hatta şehvet duyarlar.
Şarklıların çoğu kadınla buluşmaktaki zevki yalnız erkeklere has telâkki ederler. Havva, soyulup yenilen bir armut gibidir; kendisi lezzet alıcı değil, sadece lezzet vericidir. Buluşma intikam almaya benzeyen bir iş... Kadın, sanki yalnız eza duyar; hakir olur; erkek galebe eder; bu alış verişte karlı çıkan aklınca odur.