Bir halat iki çocuk ve sihirli bir dünya…
Ben ilkokul ya da ortaokul yıllarında bu kitabın filmini izlemiştim. Filme bayılmıştım aşık olup tekrar tekrar izledim, çok güzeldi. Tabii aradan geçen zamanla filmi unuttu tabii yakın zamanda çıkan yeni baskıyı görünce aklıma yıllar önce severek izlediğim film aklıma geldiğinde “Aaa bunun kitabımı varmış?” Diyip hiç düşünmeden aldım kitabı. Kitabın her sayfasını okurken asla pişman olmadım. Her sayfasını okudum filmde olan kitapta da olan benzerlikleri, filmide olmayıp kitapta olan, kitapta olmayıp filmide olan her sahnesini hatırladım. Kitapta Jess’in müzik öğretmeni “Hadi müzeye gidelim.” Dediği kısımlarda Jess’e “Gittme.” Demek istedim. Öyle içine çekmişti kitap. Kısacası sonu, başlangıcı, ortası hem üzüldüm hem eğlendim hem de her duyguyu yaşatı bana. Okunur mu? Kesinlikle okunur.
Kesinlikle Tv dizisi olan ile büyük farklılıkları var. Bu nedenle okuması çok zevkliydi sürekli aaa böyle miymiş bu olay diyerek okudum. Kahramanlara da sinirlenmeden edemiyor insan. İyi ki okudum dediğim kitaplardan biri oldu.
Reklam
Elçiye zeval olmaz??
Merhabalar efendim,bugün okuması benim için çok zor olan bir kitabın incelemesi ile geldim size.İtiraf etmeliyim ki kitabın ilk sayfalarından itibaren belliydi benim buna inceleme yazacağım.Nedenini
ғɪ̇ʀᴜᴢᴇ ~ ᴋᴇʜʀɪʙᴀʀ ᴀᴛᴇşɪ
Herkese Merhabalar...
Şimdi ben bu kitabı bitirdim. Ama 368 sayfalık bir kitaptı burda neden daha az anlamadım aaaa. Her neyse bu seriyi seviyorum komik ve eğlenceli ama bu kitapta 2 puan kırma sebebim maalesef ki Belren ve Ronak. Açıkçası Belren gibi birisi tam Emelle’nin tipiydi bir anda Lex’e aşık olup onun için kendini feda etmesini anlamadım neyse ki ölümden sonraki hayata gidiyor boynuzlu kanca . Ronak karakteri de sürekli bir hayvan formunda bit insan aaa. Deli etti yani. Emelle’nin Prensle savaşını okuyoruz bu kitapta. Prenses Soora hain çıktı ulaaa hyattt. Neyse olur böyle şeyler. Novella da görüşürüz.
benim için konu asla osman değil. içsel süreci hakkında yazdıkları ile o kadar iyi empath oldum ki “aaa birisi benim düşündüklerimi yazmış” dedim.
bazen bu düşünceleri aktarırken zorlanıyorum, yazar da aynı şekilde bazı yerlerde “kendimi tam anlatamadım ama böyle böyle” dediğinde BEN DE AYNI BÖYLE ANLATAMIYORUM YA dedim.
bir çırpıda okudum çok da eğlenceli yazılmıştı. sevdim. bir daha da okurum gibi.
Reklam
Reklam