Hapishane, insanı yavaş yavaş deli eden bir yerdir...... Hapishanedekiler yavaş yavaş akıllarına yitirirler ve sen onların kaçırdıklarını görür, iştirsin; biraz sonra kendinde de kaçırıp kaçırmadığının farkına varamazsın. Bazen geceleyin mahpusların çığlıklarını işittiği zaman sanki sen bağırmıyormuşsun gibi gelir... Bazen sen de bağırırsın.
Biz bu toprağın üstünde doğduk, bu toprağın üstünde vurulduk, bu toprağın üstünde öldük. Bu toprak bir işe yaramasa bile, yine bizim toprağımızdır. Bu toprağı bizim yapan da bunlardır; onun üstünde doğmamız, onu işlememiz, onun üstünde ölmemiz.